1 Nisan 2008 Salı

Sözcüklere gizlenen rahmet


Yazmak irade işi sanmasın kimse sakın.İhtiyacımıza göre verilir sözcükler emrimize ve biz ne kadar zorlarsak zorlayalım izin verilmediği sürece içimizde olup bitenleri yansıtabilecek cümleyi bir türlü kuramayız.
Yazmak, ne çok şeyin ifadesi oldu benim için.Ben arayışımda beni BAN'A götüren adımlarım oldu sözcükler.Sevincim, hüznüm ,acım,mutluluğum sözüklerin etrafında örgülendi hep.BENİMLE yeniden buluşma hayalimi canlı tuttu sözcükler hep.Herkes benim bildi söcükleri oysa hepsi sadece bir armağandı bana verilen.
Yükümü hafifletmeme yardım eden rahmet emareleriydi sözcükler.Yangının hükümünü hafifleten serin sulardı onlar.Umutsuzluğu umuda dönüştüren dallarım,yüzüme tebessümü konduran yoldaşlarım oldu kelimeler...
Şimdi görev tamalandığından belki sözcükler kaçmakta benden, yakalayıp bir araya getiremiyorum onları.Böyle anlarda anlıyorum bir kez daha sözcükler üzerindeki gücümün ne denli sınırlı olduğunu.Ve rahmetin büyüklüğünü de anlıyorum,ihtiyaç anında emrime amade kılınmış meğer harfler, kelimeler ve cümleler.
Ve ben bunca rahmete karşın teşekkürde hep geciken oldum...
Şimdi bana rahmet olan tüm sözcükleri yüreği yangınlarda olan bir annenin kalbine göndersen.İçindeki yangın sözcüklerle hükmünü yitirse,kalp kırıklığı sarılsa kurulan cümlelerle.Ayrılık acısı , o büyük günle gelecek vuslat inancıyla hafiflese.Özlemin yürekte oluşturduğu yangının alevi sönse.Dayanma gücü olsa sözcükler kırgın bir yüreğe.
Gönül koymam işte o zaman benden giden sözcüklerin hiç birine.Gidin ve umut olun, güç olun, rahmet olun ,serin sular olun yanan başka bir yüreğe.

Dila'dan söz etmiştim size pembedenizde daha önce.Tek yürek olalım, iyileşmesini dileyelim, göğe yükselsin dilekelrimiz demiştim hani.Başaramadı Dila ama biliriz ki biz rahmet herşeydedir...

3 yorum:

H2o dedi ki...

yine rahmte gelmiş sana hocam...
dila için çok üzüldüm:(... keşke dualar yetseydi Dila'ya. rahmet onunla ve hepimizle olsun...

muRAt dedi ki...

hocam bu yazınızı okadar beğendimki anlatamam.Cok güzel ve akıcı.Rahmet zaten ayrı bir mevzu.Yani başlı başına bir mevzu.Burada her cuma yağmur yağıyo nerdeyse ve ben o rahmete şemsiye acanları anlayamıyorum.İşallah hep boyle yazarsınız.İnşallah Yaradan o sözcükleri emrinize amade kılar ve yazarsiniz hep..

almina dedi ki...

h2o:teşekkür ederim...
murat:keşke sadece yağan yağmura şemsiye açsaydık.Bize gönderilen öyle çok şeye kapatıyoruz ki alıcılarımızı.Kim bilir belki rahmet damlaları çarpıp geri dönüyırdur.Ve biz bilmeden sebebini rahmet bizden hep uzakta sanıyoruz.Sevgiler...
Uğra İstanbul'a da arada :)